Wat de horrorclowns doen is de glazen ingooien van de oprechte vrolijke clowns met stropdassen met stippen. Eigenlijk is hun gedrag een grof schandaal en wel om meerdere redenen. Ten eerste wordt het natuurlijke habitat van de clown, het circus, met uitsterven bedreigd. Er is simpelweg minder behoefte aan dit soort vermaak sinds de opkomst van Netflix en Spotify en andere digitale entertainment. Ten tweede zijn de opvattingen over het gebruik van wilde dieren in een circus sterk aan verandering onderhevig. Men vindt het eigenlijk niet meer kunnen. En een circus zonder wilde dieren is als een wintersportvakantie in Portugal: geen bal aan. Zodoende wordt het nobele vak van de clown meegesleurd in de malaise. En dat is best een beetje sneu.
Daarom ga ik voortaan lekker vaak de straat op in mijn clownspak. Compleet met rode neus, Stropdas met stippen en rare grote schoenen. Ook als het geen Carnaval of feest is trek ik ze aan en loop ik langs de speeltuinen in de buurt om er stuntelig die langwerpige ballonnen onherkenbare vormen te maken en snoep uit te delen. De mensen in de buurt kennen me en weten dat het goed zit en ik niet een of andere freak ben. Ik ben dan wel geen freak maar gelukkig wel zo gek als een deur. Ik kan het namelijk als CTO van een grote onderneming niet laten om naar belangrijke boardroom meetings een van mijn stropdassen met stippen te dragen. Je moet die gezichten dan zien als ik dan ook nog mijn rode neus op heb en naar de kwartaalprognose vraag aan de koffiejuffrouw.
